第042章 近乡情怯未敢言
noveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cnnoveler.cn
很快,古琴及赋琴之人一同映入眼帘,此刻对应的歌词恰是:“明月几时有,把酒问青天。”
“第三遍了。”沮明在心间默念,这曲琴音已经是第三次奏响了。
于是,沮明在这里停下了脚步,他怕自己在向前走回打扰前方了赋琴之人。
当然,他虽停下了脚步,但看清赋琴之人却也是足够了。
她背对着他坐在了放着垫子的木椅上,一袭红衣,裙裾轻轻飘逸,一头秀发轻轻挽起,附有一个玉簪子。双肩时而微动,其余部位却是完全静止,...(此章为VIP章节,请登录后阅读)